Co mówi Twoje DNA o kolorze Twoich oczu i włosów?

Przyjmuje się, że istnieje siedem kolorów podstawowych, centralnych, a wszystkie inne są ich kombinacją lub pochodną.

Tych siedem kolorów to: czerwony, pomarańczowy, żółty, zielony, niebieski, indygo i fioletowy. Kolory tęczy, jak uczą nas od małego.

Szacując wszystkie możliwości, naukowcy twierdzą, że istnieją DECYLIONY różnych kolorów.

Jednak ludzkie oko postrzega maksymalnie do 10 milionów różnych odcieni. Co, szczerze mówiąc, jest całkiem niezłym wynikiem.

Mając te wszystkie dane, to normalne, że istnieje również ogromna różnorodność kolorów włosów i oczu u ludzi.

Cztery kolory włosów i ich przyczyny

Przyjmuje się, że włosy mają cztery podstawowe naturalne kolory:

• Czarny. Wysokie stężenie eumelaniny.

• Brązowy. Zależy od odcienia, ale stężenie eumelaniny jest wyższe niż feomelaniny.

• Blond. Znowu zależy od odcienia, ale w tym kolorze stężenie eumelaniny jest niższe niż feomelaniny.

• Rudy. Wysokie stężenie feomelaniny.

Istnieją skale, które wchodzą w większe szczegóły klasyfikacji.

Skala Fischera-Sallera na przykład ustala 8 podstawowych kolorów włosów ludzkich, którymi są: czarny / ciemnobrązowy, średni brąz / jasny brąz, ciemny blond, średni, jasny i bardzo jasny (lub platynowy), rudo-blond i rudy.

Większość skal wyklucza jeden kolor włosów, a raczej brak koloru: siwe włosy. Biały kolor włosów bez pigmentu.

A te różnice wynikają wyłącznie z dwóch pigmentów: eumelaniny i feomelaniny. Oba są uważane za dwa rodzaje melaniny.

• Eumelanina powstaje w wyniku utleniania tyrozyny w melaninę, po czym następuje polimeryzacja, która daje pochodne dihydroksyindolu, które nazwiemy DHI i DHICA. Nie jesteśmy blogiem chemicznym, nie ma potrzeby wchodzić w szczegóły.

• Feomelanina jest podobna, ale zamiast dihydroksyindolu zawiera związki z aminokwasem cysteiną. Ten aminokwas ma pewną cechę szczególną, którą feomelanina również posiada po jego włączeniu: obecność siarki w swoim wzorze.

Genetyczne przyczyny koloru włosów

Kolor włosów jest genetyczny. Jest to cecha poligenowa. Uczestniczą w niej różne geny, wnosząc swój wkład do ostatecznego wyniku.

Dlatego kolor i jasność włosów są w dużym stopniu dziedziczne. Szacuje się, że odziedziczalność koloru włosów u dzieci wynosi od 61% do 99%.

Ale kolory nie mają tej samej siły. Ciemne odcienie włosów są cechami dominującymi w przeciwieństwie do jasnych odcieni, które są recesywne.

Dlatego rodzina o czarnych włosach może mieć dziecko blondyna. Geny odpowiadające za blond włosy były u obojga rodziców, ale te odpowiedzialne za czarne odcienie je „przykrywały”.

Przy tak wielu czynnikach analiza genetyczna tellmeGen podaje bardzo trafne prawdopodobieństwo Twojego odcienia włosów, ale niemożliwe jest zapewnienie tego w 100%.

Kolor blond jest obecnie kojarzony z 200 różnymi wariantami genetycznymi.

Prawdopodobnie najlepiej przebadanym genem w odniesieniu do koloru włosów jest gen MC1R. Gen ten koduje informację receptora melanokortyny 1 i znajduje się w obszarach takich jak skóra czy oczy.

Gdy receptor jest aktywowany, uruchomiona ścieżka sygnałowa prowadzi do produkcji eumelaniny. Jeśli jest wyłączony lub zablokowany, melanocyty produkują w zamian feomelaninę.

Różne formy tego genu powiązano z prawdopodobieństwem bycia rudym, chociaż aby być rudym, potrzebne są allele, które są recesywne. Jest on również zaangażowany w patologie takie jak czerniaki, w tym czerniak złośliwy skóry.

Moment rozpoczęcia siwienia wydaje się również zależeć od genetyki. Proces ten znany jest jako achromotrychia lub siwienie (canicie). Najlepiej przebadanym genem w tym temacie jest gen IRF4. Istnieją warianty związane z mniejszym magazynowaniem melaniny, a tym samym większą utratą koloru.

Z praktycznego punktu widzenia czarne włosy są lepsze na słońce. Eumelanina rozprasza ponad 99,9% pochłoniętego promieniowania UV. Feomelanina pochłania mniej i odbija więcej, dlatego widoczna jest w odcieniach blond i rudych.

Jeden szczegół: oba rodzaje melaniny to pigmenty, nie białka. Pigmenty to każda substancja, której funkcją jest pochłanianie i rozpraszanie określonych długości fal światła. Biorąc pod uwagę, że wpływa to na postrzeganie koloru, możemy wywnioskować, że ich funkcją jest barwienie.

Sześć kolorów oczu i mity na ich temat

Kolor oczu to kolejna cecha poligenowa. Kolor oczu jest zdefiniowany przez genetykę, a zatem jest również dziedziczny.

Jasność oczu zależy od ilości melaniny zawartej w tęczówce, w tym jej gęstości i rozmieszczenia. Pod tym względem są podobne do włosów.

Przyjmuje się, że istnieje sześć głównych kolorów: brązowy, piwny (orzechowy), niebieski, zielony, szary i bursztynowy.

Im więcej melaniny, tym ciemniejsze oko (brązowe), im mniejsza ilość, tym jaśniejsze (niebieskie). Kolor zielony byłby pośredni. Z wyjątkami, z których wiele wynika z patologii, wszystkie kolory oczu znajdują się w odcieniu między brązowym a niebieskim.

W badaniach genealogicznych i dziedziczenia często wykorzystuje się te cechy do reprezentacji. Kolor brązowy jest cechą dominującą, a niebieski recesywną.

Znowu, ponieważ istnieją kolory dominujące i inne recesywne, dzieje się tak samo jak w przypadku włosów. Dwoje brązowookich rodziców może mieć dziecko o zielonych oczach i inne o niebieskich oczach.

Nawet dwoje niebieskookich rodziców może mieć brązowookie dziecko. Nie, to nie jest tak, że odziedziczyło oczy po dziadku. Może to wynikać z nietypowych wariantów recesywnych dla koloru brązowego, ukrytych u rodziców, lub mutacji zachodzących w gametach (komórkach rozrodczych) i/lub podczas ciąży.

Kolor oczu nie przeskakuje pokoleń, podążając za jakimś pradawnym zwyczajem. Geny są bardzo poważne w swojej pracy.

Rzeczywistość jest, jak prawie zawsze, bardzo złożona. Przewidzenie z całkowitą pewnością koloru oczu, jaki będzie miało dziecko, jest niemożliwe.

DNA, które decyduje o kolorze Twoich oczu

Odkryto ponad 150 genów, które wpływają na kolor oczu. Chociaż wkład każdego z nich jest daleki od bycia takim samym. Wyobraźcie sobie niesamowitą różnorodność pigmentacji tęczówki, która z tego wynika.

Kolor oczu jest dziedziczny, ale dziedziczy się wiele czynników genetycznych, które się na niego składają.

Główne geny zaangażowane w dziedziczenie koloru oczu to:

• EYCL1. Determinuje kolor zielony i niebieski u ludzi.

• EYCL2. Jest głównym odpowiedzialnym za kolor brązowy.

• EYCL3. Określa ilość melaniny produkowanej przez organizm.

W ramach genetyki niebieskich oczu szeroko badano jeden gen, OCA2. Gen ten daje początek białku uczestniczącemu w syntezie melaniny i powiązano go z różnymi typami albinizmu, takimi jak albinizm oczno-skórny.

Innym częstym genem w badaniach jest gen HERC2. Co ciekawe, wśród swoich funkcji ma on zdolność aktywowania lub dezaktywowania genu OCA2, wpływając w ten sposób na kolor oczu. Niektórzy eksperci uważają, że jego znaczenie jest nawet większe niż samego OCA2.

Jak widzicie (gra słów zamierzona), jest to temat złożony i szeroki. Brakuje nam tutaj miejsca.

Analiza genetyczna tellmeGen dokonuje przybliżenia koloru Twoich oczu na podstawie Twoich wariantów genetycznych i wpływu, jaki wywierają na to, by były mniej lub bardziej jasne.

Na przykład osoba ze względu na swoją genetykę może mieć średnią jasność oczu. Ilość wariantów i ich znaczenie dla jasnych i ciemnych tonów byłyby bardzo podobne. Najprawdopodobniej będzie więc miała oczy jasnobrązowe lub zielone.