Chłoniak nieziarniczy to nowotwór atakujący układ limfatyczny. Układ ten znajduje się w węzłach chłonnych, śledzionie, grasicy, szpiku kostnym i migdałkach. Ten typ chłoniaka zazwyczaj rozwija się początkowo w rodzaju białych krwinek zwanych limfocytami lub komórkami B, które odpowiadają za zapobieganie infekcjom, przez co choroba bezpośrednio wpływa na układ odpornościowy.
Obecnie nie zidentyfikowano jednoznacznie czynników ryzyka będących bezpośrednią przyczyną tej choroby. Jak w wielu przypadkach, aby patologia się rozwinęła, konieczna jest interakcja czynników środowiskowych wraz z czynnikami genetycznymi. Niemniej jednak, istnienie czynników genetycznych nie oznacza, że chłoniak nieziarniczy jest dziedziczny. Czynniki genetyczne odnoszą się przede wszystkim do wywiadu rodzinnego. Oznacza to, że osoba, której członkowie rodziny chorowali, ma większe prawdopodobieństwo zachorowania na chłoniaka nieziarniczego. Ponadto, dzięki badaniom wiadomo, że istnieją warianty genetyczne w określonych genach które zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia tego chłoniaka. Dlatego, mimo że chłoniak nieziarniczy nie jest dziedziczny, dziedziczne są te warianty genetyczne, które określają predyspozycję genetyczną danej osoby do tej choroby.
Dzięki testowi genetycznemu badającemu geny powiązane z chłoniakiem nieziarniczym, możemy dowiedzieć się, czy mamy większe, czy mniejsze ryzyko zachorowania. Znajomość naszej predyspozycji genetycznej daje nam przewagę, ponieważ możemy kontrolować środowiskowe czynniki ryzyka. Czynniki te mogą obejmować:
-
Osłabiony układ odpornościowy. Osoby z nabytymi niedoborami odporności lub przyjmujące leki immunosupresyjne są bardziej narażone.
-
Ekspozycję na niektóre substancje chemiczne, takie jak pestycydy, rozpuszczalniki czy nawozy.
-
Istnieją dwa wirusy infekcyjne, ludzki wirus T-limfocytotropowy oraz wirus Epsteina-Barr, które zwiększają ryzyko rozwoju tego typu chłoniaka.
-
Wiek i płeć mają wpływ, ponieważ ryzyko wzrasta wraz z wiekiem i choroba występuje częściej u mężczyzn niż u kobiet.
Zatem, adaptując zdrowe nawyki życiowe, przyczyniamy się do wzmocnienia układu odpornościowego i zmniejszamy ryzyko zapadnięcia na tak złożone choroby, jak chłoniak nieziarniczy.
Niemniej jednak, jeśli pojawi się powiększony węzeł chłonny i istnieje podejrzenie tej choroby, kluczowe jest udanie się do lekarza i wykonanie odpowiednich badań oraz sporządzenie prawidłowej historii choroby. Coraz częściej badania genetyczne są włączane do wywiadu medycznego. Ważne jest, aby wiedzieć, czy któryś z członków rodziny chorował na ten lub inny rodzaj chłoniaka, ponieważ mimo że chłoniak nieziarniczy nie jest dziedziczny, stanowi on istotny czynnik ryzyka.
Chociaż choroba ta nie jest jeszcze uleczalna, istnieje wiele różnych metod leczenia w zależności od rodzaju chłoniaka i jego agresywności. Bardzo ważne jest poznanie swojego ciała i swojej genetyki, aby móc zareagować na wszelkie nietypowe objawy, których doświadczamy.
